Web poslužitelj

Web poslužitelj je program koji prosljeđuje web sadržaje web klijentu/pregledniku na njegov zahtjev.

Uobičajena uspostava veze ide tako da se web klijent spoji na ulaz (engl. port) usluge 80 ili 443 (web usluga) i web poslužitelju uputi zahtjev za traženim resursom (datotekom) u obliku adrese resursa (URL).

Klijentske web tehnologije

Kada se traži datoteka koju web klijent razumije (HTML, CSS, JS, JPG, PNG,...) poslužitelj je samo pošalje.

Kada se traži datoteka pisana u poslužiteljskom skriptnom jeziku (PHP, C#, Java, Python, Ruby, Rust, Go,...), web poslužitelj je najprije prevede u HTML kôd, pa je tek onda prosljeđuje web klijentu.

Web klijent prima datoteku s HTML kôdom, prevodi ga i korisniku prikazuje traženu web stranicu.

Povijest web poslužitelja

Tim Berners-Lee započinje s projektom kome je cilj bio jednostavan pristup i razmjena informacija između znanstvenika na CERN-u bazirana na hipertekstu. Rezultat projekta bila je mrežna usluga: World Wide Web koja je službeno predstavljena 17. svibnja 1991.

Za potrebe web usluge TBL je razvio programe:

Web klijent; nazvan WorldWideWeb

Web poslužitelj; kasnije nazvan CERN httpd

Protokol za komunikaciju između web klijenta i poslužitelja: HTTP

Između 1991. i 1994. jednostavnost i efikasnost nove usluge potakla je razvoj mnogih klijentskih i poslužiteljskih programa za različite OS. 1994. TBL osnovao je organizaciju World Wide Web Consortium (W3C) kojoj je zadaća bila standardizirati i usmjeravati razvoj tehnologija koje se koriste na webu.